Sözleşmelerin Gerçek Referansı: On İki Aylık Ortalama Yüzde 31,90

TÜİK'in Temmuz 2026 verilerinde on iki aylık ortalamalara göre yıllık artış yüzde 31,90 olarak hesaplandı. Manşet yıllık enflasyon aynı dönemde yüzde 31,75 seviyesindeydi. İki gösterge birbirine yakın seyretse de sözleşme yönetimi açısından ikisi arasındaki fark önem taşıyor.

Hangi Gösterge Nerede Kullanılır

Türkiye'de kira sözleşmelerinin ve birçok uzun vadeli tedarik anlaşmasının artış oranı, manşet yıllık enflasyona değil on iki aylık ortalama TÜFE'ye endeksleniyor. Bu tercih, tek aylık dalgalanmaların sözleşme tarafını sarsmasını engellemek için yapılıyor. Ortalama gösterge doğası gereği daha yavaş hareket ettiği için, enflasyonun hızlandığı dönemlerde manşetin altında, yavaşladığı dönemlerde üstünde kalıyor.

Şu anda iki gösterge neredeyse eşit seyrediyor. Bu, enflasyonun ivmesinin belirgin biçimde değişmediği anlamına geliyor. Manşetin ortalamanın altına düşmesi dezenflasyonun kalıcılaştığının ilk teknik sinyali olurdu; Temmuz verisinde henüz böyle bir ayrışma yok.

Manşetin on iki aylık ortalamanın altına inmesi, dezenflasyonun ilk teknik teyididir. Temmuz'da bu sinyal gelmedi.

Bütçe Planlamasına Etkisi

İşletmeler için pratik sonuç, yıl sonu kira ve tedarik yenilemelerinde yüzde 32 civarında bir artış oranının şu anki veri setiyle beklenmesi gerektiği. Merkez Bankası'nın yüzde 24'lük yıl sonu tahmini bu hesaba doğrudan girmiyor; çünkü sözleşme endeksi tahmine değil gerçekleşmeye bakıyor.

Piyasa Katılımcıları Anketi'nde yıl sonu beklentisinin yüzde 29,21'e yükselmesi, 2027 bütçelerinde kullanılacak varsayım için daha gerçekçi bir referans sunuyor. Personel, kira ve enerji kalemlerinde bu üç göstergeden hangisinin kullanılacağının bilinçli olarak seçilmesi, bütçe sapmasını azaltan en basit müdahale olmayı sürdürüyor. Bu yazı yatırım tavsiyesi değildir.

■ MİZAN HABER